Władza za wszelką cenę, a w tle Grupa Bilderberg: Herman van Rompuy.

Władza za wszelką cenę, a w tle Grupa Bilderberg: Herman van Rompuy.

Herman Van Rompuy, od 1 grudnia 2009 roku prezydent UE, a dokładnie trwały przewodniczący Rady Europejskiej. Został wybrany nie w wyborach, lecz na zalegalizowanych pogaduszkach Rady Europejskiej za zamkniętymi drzwiami. Jego kadencja trwać będzie 2,5 roku. Jako nasz ‘nadprezydent’ zarabia 350,000 euro (521,374 dolarów) rocznie. Dla porównania pensja prezydenta USA to 268,521 euro (400,000 dolarów) rocznie.

Członek Grupy Bilderberg, o czym otwarcie piszą europejskie media, choćby De Tijd 14 listopada 2009 roku (http://www.tijd.be/nieuws/binnenland/Van_Rompuy_steekt_nek_uit_op_Bilderberg-diner.8259003-438.art?ckc=1).

Po jego wyborze pierwszym miejscem, które odwiedził, była specjalna konferencja Grupy Bilderberg 12 listopada 2009 roku na zamku Château de Val-Duchesse.

Herman van Rompuy. http://www.redicecreations.com/ul_img/8793rompuyeurocrat_small.jpg

Oto, co powiedział po jego wyborze na to stanowisko:

„2009 jest również pierwszym rokiem globalnego zarządzania, z ustanowieniem G20 w samym środku kryzysu finansowego. Konferencja klimatyczna w Kopenhadze to kolejny krok w kierunku globalnego zarządzania naszą planetą.”

Van Rompuy mówiąc to – świadomie czy nie – odniósł się do słów innego Bilderberga, Carla Bildta. Bildt, szef MSZ przewodniczącej w drugim półroczu UE Szwecji, mówił kilka miesięcy wcześniej na szczycie Grupy Bilderberg:

„Kryzys [finansowy] zdarzający się raz na jedno pokolenie w czasie globalnego ocieplenia, to wyzwanie zdarzające się raz na tysiąc lat.”

Od razu widać, że Bilderberg van Rompuy jest tylko lalką wykorzystywaną na drodze do Nowego Porządku Świata.

Na pierwszy rzut oka, poza kilkoma szczegółami, trudno coś na niego znaleźć. Można by rzec, że do tej pory zdawał się być szarą myszką, dlatego był idealnym kandydatem na marionetkę. Nawet Tusk określił jego wybór jako „mało ambitny”.

Wybór Obamy a wybór van Rompuya. Na Obamę głosowało 52,9 Amerykanów. Ostatnie wybory, w jakich brał udział Rompuy to wybory parlamentarne w 2007 roku. Dostał 31,403 głosy w dystrykcie, gdzie głosować mogło 850,248 osób. Oznacza to, że tylko 0,23% Europejczyków mogło na niego zagłosować, a zrobiło to aż 0,008%. http://3.bp.blogspot.com/_2kkkZAKPEZs/SwqFbtEYBtI/AAAAAAAAAZ4/gevP0qM5qKw/s640/RompuyPic.png

W przeszłości katolik i twardy przeciwnik aborcji, przeciwko której pisał artykuły. Gdy przyszło co do czego, w 1990 roku głosował za liberalizacją ustawy aborcyjnej, czyniąc z Belgii europejski raj aborcyjny. Król Belgii, obrońca dzieci nienarodzonych, stwierdził, iż prędzej abdykuje, niż to podpisze. I abdykował. Niestety belgijska konstytucja pozwala na wdrażanie ustaw bez króla, a ustawa aborcyjna została podpisana przez kolegium ministrów, w czym duży udział miał Rompuy jako szef Chrześcijańskiej Partii Demokratycznej. Dzień później król wrócił na tron. W tym samym roku wyszła książka Hermana „Chrześcijaństwo. Nowoczesny pomysł.”

W 2003 roku nasz Herman był w opozycji i za wszelką cenę chciał zaszkodzić liberalnej opozycji. Postanowił zrobić to w bardzo perfidny sposób, prawie rozbijając Belgię jako państwo. Wniósł on do Sądu Najwyższego skargę przeciwko okręgowi wyborczemu Bruksela-Halle-Vilvoorde (BHV), który jego zdaniem powinien zostać rozbity na dwujęzyczny okręg Brukselski i niderlandzkojęzyczny okręg wyborczy Halle-Vilvoorde. Sąd uznał ten okręg za niezgodny z konstytucją, a rząd musiał zmienić tę sytuację. Oczywiście nie był w stanie, gdyż frankofońskie partie nie uznały tego orzeczenia. Sytuacja wlokła się do 2007 roku, zagrażając belgijskiej państwowości – z winy van Rompuya. Wtedy to właśnie van Rompuy na czele własnej partii obiecał dokonać podziału tego okręgu, przez co miał wygrać wybory. I wygrał, ale wtedy okazało się, że nie jest w stanie powołać rządu z odpowiednia liczbą Flamandów i Walonów. Ci pierwsi chcieli rozbicia okręgu, ci drudzy wręcz odwrotnie. Van Rompuy – który chcąc dokopać rządzącym wzniósł skargę o podział BHV – zgodził się tego nie robić, a na ministrów powołał w większości Walonów, choć to Flamandczycy są większością. Herman stanął na czele parlamentu i jako przewodniczący robił wszystko, by sprawa BHV nie trafiła pod obrady, gdyż wtedy rozbicie BHV stałoby się faktem, a rząd jego partii upadł by, odsuwając jego i jego przyjaciół od koryta. Czynił to na wiele sposobów, od klasycznego chamskiego nie pojawiania się w biurze, po szczyt szczytów perfidii, kiedy idący na głosowanie parlamentarzyści zastali zmienione zamki w drzwiach…

Takim to sposobem, by dokopać konkurencji i dostać się do koryta, Herman zaryzykował belgijską państwowość wnosząc sprawę BHV do Sądu Najwyższego. I takim to sposobem, by za wszelką cenę utrzymać się przy władzy, stołku i pensji, ryzykował belgijską państwowość nie przyjmując sprawy BHV pod obrady. W grudniu 2008 roku, premier Belgii zrezygnował. Kolejnym szefem rządu musiał zostać ktoś doświadczony w oszukiwaniu, sprycie,  okłamywaniu i oszustwie. Ktoś, kto potrafi maskować swoja własną osobowość. Ktoś, kto bez względu na cenę – którą zawsze poniosą inni – potrafi ciągnąć za dosłownie każdy sznurek, by tylko osiągnąć swoje cele – zaspokojenie rządz władzy i pieniędzy. Nowym szefem rządu, który będąc w większości walońskim, nie reprezentował całej Belgii, został Herman van Rompuy. Herman przez 11 miesięcy szefowania rządu przekładał sprawę BHV równie sprytnie, jak robił to, gdy był na czele parlamentu.

W końcu sprawa rozwiązała się sama. Herman został prezydentem UE z pensją większą od Baracka Obamy, zostawiając Belgię z ciężkim problemem stworzonym przez samego siebie.

Właśnie dlatego Donald Tusk się mylił. Mylił się również Farage, kiedy ciężkimi słowy krytykował go na obradach europarlamentu. Nasz nadprezydent jest ambitny i jest idealnie kompetentny do pełnienia swojej obecnej funkcji. Nie ma lepiej nadającej się osoby, pacynki bez najmniejszych poglądów robiącej wszystko, by utrzymać się przy władzy i korycie.

Van Rompuy pokazał, jak przy pomocy oszustwa i bezczelności władać Belgią. Jak utrzymywać tam władzę i trwać przy korycie.

Francuskie nazwy zamalowane na drogowskazach w Sint-Genesius-Rode we Flamandii. YVES LOGGHE AP.

Belgia to sztuczny twór, efekt swoistego eksperymentu i kompromisu obcych mocarstw z 1830 roku. Północ Belgii to holenderskojęzyczna Flamandia, której mieszkańcy stanowią większość Belgii i w dużej mierze woleli by być niepodlegli bądź przyłączyć się do Holandii. Mieszkańcy leżącej na południu francuskojęzycznej Walonii stanowią mniejszość i również woleliby albo niepodległość, albo przyłączenie do Francji. Flamandia i Walonia to dwa z trzech regionów w ramach federalnej Belgii – trzecim jest leżąca we Flamandii głównie frankofońska Bruksela, będąca swoistą wyspą języka francuskiego otoczona holenderską Flamandią.

Podział państwa uwidaczniają nawet nazwy partii politycznych – Flamandzcy Liberałowie i Demokraci (Vlaamse liberale democraten, VLD), czy Flamandzka Partia Demokratyczno-Chrześcijańska (Christen-demokratisch en Vlaams, CD&V). W 2007 roku francuskojęzyczna telewizja RTBF nadała bardzo realistyczne show przedstawiające ogłoszenie niepodległości przez Flamandię i ucieczkę króla z Belgii. Wielu w to uwierzyło i zamiast płakać za Belgią, wyszło na ulice świętować rozpad z kraju. „Nikt nie będzie płakał po Belgii” – mówił wtedy Yves Lanterne, szef flamandzkich chadeków, a swego czasu premier Belgii. Jakiś czas później do ciekawych spostrzeżeń doszedł Jacek Pawlicki z Gazety Wyborczej:

„Belgia, której federalny model państwa miał służyć za wzór Unii Europejskiej, od stu dni pogrążona jest w politycznym kryzysie, napędzanym długo tłumionymi nacjonalizmami.”

18 września 2009, http://wyborcza.pl/dziennikarze/1,84228,4496917.html

Właśnie po tym kryzysie do premierowania doszedł Rompuy. Jest on idealnym politykiem do utrzymywania nie chcianych, rozpadających się federacji. Pokazał, że jest w stanie zrobić wszystko, by być u władzy i stanął na czele sztucznego tworu, jakim jest Belgia po to, by w końcu stanąć na czele sztucznego tworu, jakim jest federalna Europa. Wtedy był włodarzem niechcianej Belgii, teraz jest włodarzem coraz bardziej nie chcianej Unii Europejskiej.

Zdaniem Paula Beliena, autora ‘A Throne in Brussels – Britain, the Saxe-Coburgs and the Belgianisation of Europe’, mamy do czynienia ze swoistą Belgianizacją Europy. Jak pisał w świetnym artykule na temat van Rompuya (Meet the President of Europe, 2009-11-20, http://www.brusselsjournal.com/node/4181):

„W 1957 roku belgijscy politycy stali nad kołyską Unii Europejskiej. Ich celem było przekształcenie całej Europy w Wielką Belgię (…)

Teraz, Herman poprowadzi Europę. Jak Belgia, Unia Europejska to niedemokratyczna instytucja, która potrzebuje przebiegłych przywódców, którzy są w stanie wyrzec sie wszystkiego, w co kiedyś wierzyli, i którzy wiedzą jak narzucić ludowi decyzje będące przeciwne właśnie woli ludu. Ignorując demokrację, moralność czy zasady prawa, nasi najlepsi wiedzą co jest dla nas dobre lepiej, niż my sami. A Herman jest teraz jednym z naszych najlepszych.”

Właśnie ze względu na swoje belgijskie doświadczenie, prawdę o jego poglądach, która wyszła przy ustawie aborcyjnej, perfidię i dążenie do kasy i władzy, co wyszło przy BHV, Bilderbergowie wybrali go prezydentem Stanów Zjednoczonych Europy. I to do nich się udał w swojej pierwszej podróży 12 listopada 2009 roku.

Copyright by Tergiwersacja 2011

Autor zaznacza, że fakt udostępnienia w Internecie nie oznacza, iż prawo autorskie przestało obowiązywać. Rozpowszechnianie i powielanie na użytek komercyjny oraz jakikolwiek inny, który zaszkodziłby autorowi, jest zabroniony, jednakże autor zezwala na zamieszczanie obszernych fragmentów bądź całości w Internecie na użytek niekomercyjny i niezarobkowy, celem rozpowszechniania wyżej wymienionych faktów i poglądów. Kontakt tergiwersacja@vp.pl

 

„Bilderberg Van Rompuy the New EU President”, http://www.infowars.com/bilderberg-van-rompuy-the-new-eu-president/

Premier Steekt nek uit op Bilderberg-diner, De Tijd, http://www.tijd.be/nieuws/binnenland/Van_Rompuy_steekt_nek_uit_op_Bilderberg-diner.8259003-438.art?ckc=1

Jacek Pawlicki, „Belgia się rozpada i rozpaść nie może”, http://wyborcza.pl/dziennikarze/1,84228,4496917.html

„Miażdżąca krytyka: Pan i pani Nikt na czele Unii”, http://fakty.interia.pl/swiat/news/miazdzaca-krytyka-pan-i-pani-nikt-na-czele-unii,1399758,4

„”Corriere della Sera” o trudnym przesłuchaniu Catherine Ashton”, http://www.money.pl/archiwum/wiadomosci_agencyjne/pap/artykul/corriere;della;sera;o;trudnym;przesluchaniu;catherine;ashton,133,0,575877.html

Iga Czerny, „Ashton pewna siebie, ale słabo przygotowana”, http://news.money.pl/artykul/ashton;pewna;siebie;ale;slabo;przygotowana,84,0,563028.html

Tomasz Bielecki, „Marna dyplomacja Catherine Ashton”, http://wyborcza.pl/1,76842,7324713,Marna_dyplomacja_Catherine_Ashton.html

Krzysztof Nieczypor, „Unia Europejska: Catherine Ashton – studium “przypadku””, http://eastbook.eu/2010/05/uncategorized/unia-europejska-catherine-ashton-studium-przypadku/

„Tusk: Wybór mało ambitny, ale dla nas bezpieczny”, http://fakty.interia.pl/swiat/news/tusk-wybor-malo-ambitny-ale-dla-nas-bezpieczny,1399573

„Kompromitacja nowej szefowej unijnej dyplomacji?”, http://fakty.interia.pl/fakty_dnia/news/kompromitacja-nowej-szefowej-unijnej-dyplomacji,1423298

Jon Ungoed-Thomas, „Baroness Ashton’s husband Peter Kellner wooed by KGB”, http://www.timesonline.co.uk/tol/news/politics/article6945940.ece

Ian Gallagher, Daniel Boffey, „EU’s new ‚Foreign Minister’ Cathy Ashton was Treasurer of CND”, http://www.dailymail.co.uk/news/article-1229940/Cathy-Ashton-EUs-new-Foreign-Minister-Treasurer-CND.html

Christopher Leake, „Baroness Ashton, her communist lover and a riddle of Moscow gold”, http://www.dailymail.co.uk/news/article-1233545/Baroness-Ashton-communist-lover-riddle-Moscow-gold.html

Nigel Farage w europarlamencie o gabinecie Barroso, http://www.youtube.com/watch?v=O3d9fe5xCFc&feature=related

„Former Steering Committee Members”, http://www.bilderbergmeetings.org/former-steering-committee-members.html

„Profile: Jacques Barrot:, http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/4032113.stm

“Barrot survives call to quit”, http://www.guardian.co.uk/world/2004/nov/26/france.eu

„UK Politics Double resignation rocks government”, http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/politics/241464.stm

Benedict Brogan, „Mandelson ‚lied over home loan’”, http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/1370559/Mandelson-lied-over-home-loan.html

“Mandelson ‚lied’ over loan”, http://www.independent.co.uk/news/uk/politics/mandelson-lied-over-loan-634660.html

Nikolaus von Twickel, „U.K. Conservatives Linked to Deripaska”, http://www.themoscowtimes.com/news/article/uk-conservatives-linked-to-deripaska/371829.html

David Robertson, “Lord Mandelson and Oleg Deripaska dined together ‚a year before they met’”, http://www.timesonline.co.uk/tol/news/politics/article4982163.ece

David Robertson, David Charter, “Peter Mandelson dogged by his links to Russian oligarch”, http://www.timesonline.co.uk/tol/news/politics/article4932191.ece

Tom Parfitt, “Mandelson hails thaw in relations with Moscow”, http://www.guardian.co.uk/politics/2008/oct/29/russia-mandelson

Keith Dovkants, „Veteran KGB spy revealed as Deripaska’s right-hand Man”, http://www.thisislondon.co.uk/standard/article-23579423-veteran-kgb-spy-revealed-as-deripaskas-right-hand-man.do

Richard Owen, “Buttiglione ‚outs’ his EU successor as a Freemason”, http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/article389300.ece

Joanna Hydle, “Dalia Grybauskaite zwycięzcą w wyborach prezydenckich na Litwie”, http://www.osw.waw.pl/pl/publikacje/best/2009-05-20/dalia-grybauskaite-zwyciezca-w-wyborach-prezydenckich-na-litwie

„Secretive Bilderberg over but was world domination discussed?”, http://www.canada.com/topics/news/national/story.html?id=358df7bd-7a54-41e4-9366-df1733597c30&k=96354

Philip Wilan, “Seance points to problem for Prodi”, http://www.guardian.co.uk/world/1999/aug/03/eu.politics

„‘Ist das holländischer Nationalsozialismus, Herr Meijer?’”, http://weblogs.nrc.nl/europa/2007/06/13/du-verkaufst-reintheoretischer-quatsch-herr-meijer/

„Il duello verbale Schulz-Berlusconi”, http://www.repubblica.it/online/esteri/semestredue/litigio/litigio.html

Nigel Farage vs Nicolas Sarkozy, europarlament, http://www.youtube.com/watch?v=URZ0zHwPnY4&feature=related

Nigel Farage, Daniel Hannan, Hanne Dahl, Tobias Pfluger, Martin Schulz, Margot Wallstrom, Philip Bushill Matthews, Jose Manuel Barroso ‘Irlandia mówi NIE! Eurofederaści w szoku! Europa się cieszy’, europarlament, http://www.youtube.com/watch?v=dBelU68edRs&feature=related

Piotr Zychowicz , k.z. , ma.s , ryb, Burza wokół Vaclava Klausa, Rzeczpospolita 11-12-2008, http://www.rp.pl/artykul/2,232222.html

Marcin Szymaniak, Jak wywierano naciski na eurosceptyków, Rzeczpospolita, 11-12-2008 http://www.rp.pl/artykul/13,232225_Jak_wywierano_naciski__na_eurosceptykow.html

Marek Magierowski, Demokracja Pötteringowska, Rzeczpospolita 10-12-2008, http://www.rp.pl/artykul/9158,232081_Marek_Magierowski__Demokracja_P_tteringowska.html,

Awantura na Hradczanach, Rzeczpospolita  09-12-2008, http://www.rp.pl/artykul/9133,231588_Awantura__na_Hradczanach_.html

Nigel Farage, Jens-Peter Bonde, Daniel Hannan, Graham Watson, Daniel Cohn-Bendit,  ‘Totalitaryzm w Unii Europejskiej’, europarlament, http://www.youtube.com/watch?v=HjivSRBVhTc&NR=1

„Proces Chiraca odroczony. Grozi mu do 10 lat”, http://prawo.money.pl/aktualnosci/wiadomosci/artykul/proces;chiraca;odroczony;grozi;mu;do;10;lat,42,0,790570.html#Scene_1

Aleksandra Rybińska, „Europejska prasa o incydencie”,

http://www.rp.pl/artykul/181712,232224_Europejska-prasa-o-incydencie.html

„Reaction to Bloom comments proof of the double standards in the European parlament”, http://www.efdgroup.eu/news/191-reaction-to-bloom-comments-proof-of-the-double-standards-in-the-european-parliament.html

„Proof of double standards in the European Parliament”, http://www.ukipmeps.org/news_223_Proof-of-double-standards-in-the-European-Parliament.html

„The Founding Father of the “Brussels EU”: Professor Dr. jur. Walter Hallstein”, http://www.eu-facts.org/en/whoiswho/walter_hallstein.html

„Who is Who in the “Brussels EU”: Meet the financiers of the “Brussels EU””, http://www.eu-facts.org/en/whoiswho/architects.html

„Who is Who in the “Brussels EU”: The “founding fathers” of the “Brussels EU””, http://www.eu-facts.org/en/whoiswho/foundingfathers.html

Andrew Rettman, „’Jury’s out’ on future of Europe, EU doyen says”, http://euobserver.com/9/27778

  1. Brak komentarzy.
  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: